aaa
Δασκαλακης
  Πανος
   2001
μια βόλτα
στο Μποχώρι...
 
           * * *
 
 
 

ΒΙΒΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟ
    ΕΥΗΝΟΧΩΡΙ
                 *
                *

    * * * * * * * *
 
 
 

 
    ******
ΕΥΗΝΟΧΩΡΙ
ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ
ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ
   2017
 
 
 
 
  
 
 
 
 
 
 
 
 
 
           * * * *
ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ
     Blogs
 
 
 
 
 
 
 
 
   "ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ"
 
 
 
 
 
ΕΙΔΗΣΕΟΓΡΑΦΙΚΑ
       BLOGS
 
 
EnglishFrenchGermanSpainItalianDutchRussianPortugueseJapaneseKoreanArabicChinese Simplified
...και πίσω απ' τις Βαράσοβες και πίσω απ' τους Ζυγούς
           τα μάτια μου τετράψηλες κορφές τα μαγνητίζουν
                 και πέρα απ' τα βαλτόνερα που με λαγοκοιμίζουν
                      τι πολιτείες , τι θάλασσες , που δεν τις βάζει ο νους...
                                                                             Κωστής Παλαμάς 
 
                    
 

   
Πηγάζει από τα σύνορα των νομών Αιτωλοακαρνανίας και Ευρυτανίας και
αφού δεχθεί τα νερά πολλών χειμάρρων αλλά και των παραποτάμων του
(Κότσαλος, Φιδάκια, Πόριαρης) εκβάλλει στον Πατραϊκό κόλπο, μετά από 113 χλμ.,
στα Δυτικά του Πέτρινου Όγκου της Βαράσοβας. Η λεκάνη απορροής του καλύπτει
έκταση 1.070 km2, το ύψος της μέσης ετήσιας βροχόπτωσης ανέρχεται σε 1.500 mm,
ο μέσος ετήσιος όγκος υετού σε 1.600 x 106 m3, η δε ετήσια απορροή εκτιμάται
σε 1.000 x 106 m3 νερού.
Τροφοδοτείται από τα νερά των ρευμάτων: Κλινοβίτη, Γιδομανδρίτη, Κοκκινόρρεμα,
Μαυρονέρι, Κότσαλο, Πορτάρη, Περιβολιώτικο, Βαθύρρεμα, Λογγούλα, Ποταμούλα,
Χοχλαστή και Δαφνόρρεμα. Με τα νερά του αρδεύονται περί τα 2.800 στρέμματα
στο νομό Αιτωλοακαρνανίας.
   
Με το πέρασμα των αιώνων ο Εύηνος, με το πλούσιο προσχωματικό του έργο
(μαζί με τον Αχελώο) βοήθησαν στη δημιουργία της Λιμνοθάλασσας.
Η παραποτάμια βλάστηση είναι πλούσια από Πλατάνια, Λεύκες, Φράξους,
Πικροδάφνες και Λυγαριές.
Στην περιοχή της κοίτης του αναπτύχθηκε μεγάλος πολιτισμός, που τον
καταμαρτυρούν τα αρχαιολογικά ευρήματα (Πελασγικοί  και Μυκηναϊκοί οικισμοί).
Ο Εύηνος είναι επίσης γνωστός για τα πέτρινα γεφύρια, τις αερογέφυρές του,
αλλά και για τους μύλους, τις νεροτριβές και τα μαντάνια του.
Ο Γάλλος περιηγητής Φραγκίσκος Πουκεβίλ, στο "Ταξίδι στην Ελλάδα" αναφέρεται
στον Εύηνο: "Στο ένα χιλιόμετρο από κει, πέρασα με τη συνοδεία μου το πρώτο
παρακλάδι του Εύηνου ή Φίδαρη. Την εποχή των βροχών είναι φοβερός και θυελλώδης,
όπως διαπίστωσα από τις καταστροφές που προκαλεί και τους ογκόλιθους που
κατεβάζει, αλλά εκείνη τη στιγμή που τον έβλεπα ο ανώμαλος βυθός του καλύπτονταν
μόνο από εξήντα εκατοστά νερού."
      
Η συγγραφέας μας Ελένη Χωρεάνθη στο "Μεσολόγγι η πολιτεία του νερού" γράφει
για το Φιδίσιο ποτάμι: "Ο Εύηνος ακούραστος κουβαλητής, κατέβαζεν ανέκαθεν
χώματα και κροκάλες από τα βουνά και τ' άφηνε στο μυχό του κόλπου και με τον
καιρό γίνηκαν τα ρηχά κι έπειτα οι στεριές και τα νησόπουλα που τράβηξαν τους
ψαράδες και τους Δαλμάτες πειρατές και στέριωσαν την Πολιτεία στο νερό.
Στον Εύηνο υπάρχει επίσης μια πλούσια ιχθυοπανίδα που αποτελείται από Πέστροφες,
Χέλια, Γλανίδια, Στροσίδια, Τσερούκλες και Χαμοσούρτηδες.
Το Στροσίδι (Barbus albanicus) είναι ενδημικό ψάρι της Ελλάδας, που βρίσκεται και
στα νερά του Εύηνου.
Επίσης ο Χαμοσούρτης (Barbus peloponnesius peloponnesius) είναι ενδημικό
υποείδος της Ελλάδας.
Το 1990 βρέθηκε στον Εύηνο, ο Ευηνογωβιός (Knipowitschia panizzae) από τους
ιχθυολόγους Ahnelt και Bianco. Αυτή είναι η πρώτη παρατήρηση του είδους στην
Ελλάδα, σύμφωνα με τον καθηγητή Ζωολογίας, του Α.Π.Θ. κ. Π. Οικονομίδη.
Το ψάρι αυτό υπάρχει και στην Ιταλία. Πιστεύουμε ότι πρέπει να γίνουν περαιτέρω
έρευνες για να μάθουμε περισσότερα στοιχεία για τον Ευηνογωβιό.
Οι κάτοικοι που βρίσκονται στις όχθες του Εύηνου ψαρεύουν στο ποτάμι,
με πολλούς και διάφορους τρόπους: με καλαμωτή, σελπί, αγκίστρια, ψαροβότανα,
σπλόϊμο, πυροφάνι, πεζόβολο, απόχη κ.ά.
Στα νερά του Εύηνου, βρίσκουν επίσης καταφύγιο σε ορισμένες περιοχές και οι
Βίδρες (Lutra lutra).
 
Στα στενά φαράγγια του, γυροπετούν σπάνια αρπακτικά πουλιά, ενώ στο Δέλτα του,
μπορούμε να δούμε χαραδριόμορφα, γλαρόνια, γλάρους, τσικνιάδες, παπιά
(π.χ. πρασινοκέφαλες, κυνηγόπαπιες, κιρκίρια, σφυριχτάρια, σαρσέλες),
διάφορα βουτηχτάρια, πελαργούς, νερόκοτες, καλαμοκανάδες, φαλαρίδες κ.ά.
Η  ονομασία του  στην  αρχαιότητα ήταν  Λυκόρμας  ίσως  εξ αιτίας  των 
ορμητικών του  νερών  που είχαν  την  αγριάδα του  λύκου. Επίσης  λόγω των 
πολλών  του στροφών  εξ αιτίας  της εδαφικής  διαμόρφωσης 
ονομάζεται και  Φίδαρης.
Η  σημερινή του  ονομασία  αποδίδεται σε  μια  μυθική παράδοση  πως  ο 
Εύηνος  ήταν  ένας απ’  τους  γιούς του  Άρη  και ήταν  βασιλιάς  της Αιτωλίας.  
Σε  μια αρματοδρομία  όπου  ο νικητής  θα  κέρδιζε την  κόρη  του Εύηνου  για 
γυναίκα του , ο  Ίδας  άρπαξε την  κόρη  του Εύηνου  την  Μάρπησσα και  έφυγε.
    Ο Εύηνος  τον  κατεδίωξε και  στην  προσπάθειά του  να τον  φτάσει περνώντας 
τα  ορμητικά νερά  του  Λυκόρμα , πνίγηκε  σ’ αυτά .
Από  τότε πήρε  το  όνομα του  βασιλιά  Εύηνου.

Ο Εύηνος ποταμός είναι γνωστός και από το πέρασμα του Ηρακλή
και της Δηιάνειρας.
Ο Ηρακλής μετά το γάμο του με τη Δηιάνειρα, έμεινε για ένα χρονικό διάστημα
στην Καλυδώνα, η οποία βρισκόταν κοντά στον Εύηνο ποταμό. κατά την
παραμονή του εδώ, βοήθησε τους Καλυδώνιους στην εκστρατεία τους κατά
των Θεσπρωτών. Ο Ηρακλής αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Καλυδώνα εξαιτίας
ακούσιου φόνου. Ο Ευρύνομος, στενός συγγενής του Οινέα, έχυσε από
απροσεξία νερό που προορίζονταν για το πλύσιμο των ποδιών
πάνω στα χέρια του Ηρακλή.
Ο Ηρακλής εξοργίστηκε και τον χτύπησε τόσο δυνατά με τη γροθιά του που
εκείνος πέθανε. Ο Οινέας, βασιλιάς της Καλυδώνας και πεθερός του,
τον συγχώρεσε για τον ακούσιο φόνο, αλλά ο ήρωας δεν δέχτηκε την συγχώρεση
και αυτοεξορίστηκε στην Τραχίνα. Εκεί, ήταν εγκαταστημένος ο Κένταυρος Νέσσος.
Ο Ηρακλής εξόντωσε τους συντρόφους του στο άντρο του Φόλου και ο Νέσσος
κατόρθωσε να σωθεί και να φθάσει στον Εύηνο.
Εκεί ασχολιόταν με το πέρασμα των οδοιπόρων, έναντι αμοιβής, στην απέναντι
όχθη και ισχυριζόταν ότι τάχα οι Θεοί του ανέθεσαν αυτό το έργο.
Ο  Ηρακλής  πέρασε  τον  ποταμό  κολυμπώντας  αναθέτοντας  στον  κένταυρο  Νέσσο 
να  περάσει  απέναντι  την  Δηιάνειρα .   Μα  την  ώρα  που  την  περνούσε  απέναντι 
θέλησε  να  βιάσει  την  γυναίκα  του  Ηρακλή , αυτή  όμως  έβαλε  τις  φωνές  και
  ο  Ηρακλής  μ'  ένα  βέλος  τρύπησε  την  καρδιά  του  κένταυρου  Νέσσου.
Ο  Νέσσος  νοιώθοντας  να  πεθαίνει  λέει  στην  Δηιάνειρα  πως , αν  θέλει  να  κάνει
  τον  άντρα  της  να  την  αγαπάει  για  πάντα , να  αναμείξει  το  σπέρμα  του  με 
το  αίμα   που  κυλούσε  απ'  την  πληγή  του  και  σ'  αυτό  να  βουτήξει 
τον  χιτώνα  του  Ηρακλή.
Αυτό  έκανε  η  Δηιάνειρα  και  αργότερα  που  χρησιμοποίησε  τον  χιτώνα  ο 
Ηρακλής  βρήκε  τραγικό  θάνατο...
Είναι γνωστή η ελαιογραφία του J. F. Lagrenet, 1755, που φυλάσσεται στο
Μουσείο του Λούβρου, στο Παρίσι.
Σ' αυτή την ελαιογραφία ο Κένταυρος Νέσσος, αρπάζοντας τη Δηιάνειρα
διασχίζει τον Εύηνο ποταμό, ενώ, από την απέναντι όχθη ο Ηρακλής
τον τοξεύει για να υπερασπιστεί τη γυναίκα του.
Ο  Εύηνος ποταμός  προσφέρεται  για περιβαλλοντική  εκπαίδευση 
αφού διαθέτει  χαρακτηριστικά  σημεία προσέγγισης  για  μελέτη του  ποτάμιου 
οικοσυστήματος  και αθλητικές  δραστηριότητες ( rafting – kayak – rappel κλπ ).
Στην  αρχαιότητα ο  Εύηνος  μαζί με  τους  παραποτάμους του  ήταν  ο
μοναδικός  δρόμος   επικοινωνίας των  Αιτωλικών  φύλλων…
Αρκετά  γεφύρια (πέτρινα  και μεταλλικά) και  συρμάτινες  πεζογέφυρες στα 
πιο  όμορφα σημεία  της  κοίτης του  μας  δείχνουν τους  παλιούς  δρόμους ,
τα περάσματα  και  τις μετακινήσεις  των  ανθρώπων αλλοτινών  εποχών.
Αρχαία , Βυζαντινά  αλλά  κυρίως νεότερα  μνημεία (μύλοι , νεροτριβές , γεφύρια κλπ )  είναι  στοιχεία οικολογικού  ενδιαφέροντος.
Το  ιδιαίτερο χαρακτηριστικό  στη  μορφή του  ποταμού  ποικίλει από  το 
ανώτερο τμήμα  με  την ορμητική  ροή , τους  μαιάνδρους , τα  ελατοδάση ,
τις  πεζούλες και  τα  φαράγγια. Το  μεσαίο  τμήμα με  τις  ποταμολίμνες και  την 
απόθεση φερτών  υλικών  έως τις  εκβολές  με τις  προσχώσεις  και το  δέλτα ,
αποτελεί  εύφορη καλλιεργήσιμη  έκταση.  Με  την δύναμη  των  νερών του 
κινούνταν  παλιότερα πολλοί  μύλοι , νεροτριβές – μαντάνια.
 
Η  παραποτάμια βλάστηση  αποτελείται  από έλατα , καστανιές , κέδρους , πουρνάρια ,
ιτιές  και πλατάνια.  Με  τις φερτές  του  ύλες ο  Εύηνος  ενισχύει το  προσχωματικό 
έργο του  Αχελώου. Η  παροχή νερού  δεν  είναι μόνιμα  μεγάλη . το  καλοκαίρι 
μειώνεται  ή  διακόπτεται κατά  διαστήματα , ιδίως  στα χαμηλότερα  τμήματα  της 
κοίτης  του. Το  φαινόμενο αυτό  εντάθηκε  με την  κατασκευή  φράγματος 
στον  Άγιο Δημήτριο  για να  υδροδοτηθεί  η Αθήνα. Στα  νερά  του αφθονούν 
τα  ψάρια του  γλυκού  νερού , πέστροφες , χέλια , μπριάνια  και  το  σπάνιο 
θηλαστικό  η  Βίδρα. Στις εκβολές  του  σχηματίζονται εποχικά  έλη ,
τα  λεγόμενα λασποτόπια. Αυτές  οι  εκτάσεις , ξερές  το καλοκαίρι ,
αναζωογονούνται  το  φθινόπωρο με  τους  νοτιάδες και  τις  πλημμύρες 
και  γεμίζουν  με σμήνη  από  τουρλίδες , ερωδιούς  και άλλα  θαλασσοπούλια 
που τρέφονται  με  μικρούς οργανισμούς  που  ξεθάβουν από  την  μαλακή άμμο…
 

 


 
 
 
ΤΟ ΕΥΗΝΟΧΩΡΙ ΣΤΗΝ ΤV
 
                    * * * 
      ΣΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ
ΟΛΟΙ ΟΙ ΚΑΛΟΙ ΧΩΡΑΝΕ
 
                  * * *
     8η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ
       ΧΟΡΕΥΤΙΚΩΝ
                         * * *
   "ΣΤΑ ΕΙΚΟΝΙΣΜΑΤΑ"
 
                * * *
ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΣΤΕΦΑΝΟΥ
            ΣΕ
  ΑΓΝΩΣΤΟ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ

             * * *
ΤΟ ΕΥΗΝΟΧΩΡΙ   ΣΤΟ
ΜΕΓΑΡΟ   ΜΟΥΣΙΚΗΣ
 
                  *  *  * 
       ΕΥΗΝΟΧΩΡΙ
 
                   * * *
  ΜΝΗΜΕΣ ΑΗ ΓΙΑΝΝΙΟΥ
 
 
 
 
                 * * *
       ΤΙ ΠΑΙΖΕΙ Η
  ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΤΩΡΑ
        
 
*****